eFocus

Src Alain

Are we too soft on you, are you not enough interupted during the day? Is the regime not severe enough? Get a job @ Blackwater. They are hiring a webdesigner (link).

Extract:

Working Conditions:
Work is performed in a busy office environment subject to frequent interruptions.

Physical Requirements:
Position requires bending, squatting, walking and sitting intermittently throughout the workday.

 Good luck!

Helemaal warmgelopen voor het koude noorden door al die stukjes op de weblog, maakten we dus afspraak op de Finse luchthaven en vlogen we verder de noordpool tegemoet samen met Tim en Sophie. We waren natuurlijk erg blij hen weer te zien en zie, ze zagen er absoluut niet bevroren uit, ze zagen er zelfs heel goed uit!

Tim, die zo stilletjes aan het klappen van de Finse zweep kent, had een vakantiehuisje gehuurd,(met sauna natuurlijk, we zijn tenslotte in Finland) dat zo weggelopen was uit de Ikea-catalogus. Het vinden, dat was een ander paar mouwen, in een donker besneeuwd landschap en alleen ééntalig Finse buren om de weg te vragen! Maar het is weer eens bewezen: mannen kunnen wel degelijk kaart lezen!

Zaterdag : wandelen en skiën. Met veel moeite, doorzettingskracht en zelfkastijding hou je het zelfs twee uur vol. Zo’n heuvel is maar een muggentepeltje hoog, maar daar boven gieren de wind en de sneeuw zo, dat je je als een speer (nou ja!) naar beneden haast. Een glögg of een ander “warm” drankje op tijd en stond, zorgt er voor dat je weer op kamertemperatuur komt.

Zondag: de snowmobil!!! Een belevenis! Zo’n machine tussen je benen…het geeft je toch een gevoel van power, al was het dan maar tegen een gezapige snelheid van 30 à 40 km per uur.

En hop naar een volgende sensatie: de honden. Ongelofelijk hoeveel energie en enthousiasme die beesten aan de dag leggen. We voelden ons op slag doorwinterde Inuït met zo’n span hijgende honden voor ons.

Maandag: een auto gehuurd. We moesten toch naar de luchthaven en dus konden we even goed een toertje maken. Heel veel was er echter niet te zien buiten bevroren meren en rivieren en dennenbossen en heel af en toe, alle 20 à 30 km een nederzetting met inboorlingen. Maar wat een ruimte…De rivieren worden gebruikt als tracks voor de sneeuwscooters en de langlaufers…toch maar even voorzichtig voelen of de ijslaag dik genoeg is…

En dan drie dagen Helsinki!

Tim ontpopt zich als een volleerde stadsgids en leidt ons door de voornaamste straten en in de namiddag steken we over naar Sveaborg of Suomenlinna over de bevroren zee: een raar gevoel. En denken dat in België bij het kleinste sneeuwvlokje heel het land op zijn gat ligt!

‘s Avonds was ons Sophie erg enthousiast over haar tijdelijke baas: ze had ter gelegenheid van de vrouwendag een roos gekregen! Die Finse mannen zijn toch niet door en door bevroren! Zo te zien en te horen vindt ze er haar draai goed en wordt ze geapprecieerd, maar dat is niet zo verwonderlijk. We kennen Sophie!

En nu zitten we weer in belgenland met een verkoudheid en hopend dat nu de lente vlug komt, we hebben genoeg winter gezien!
Bedankt Tim en Sophie voor de gastvrijheid!

Foto’s

M & M

Eerste weekend van februari, reeds lang geboekt en gepland: Koen en Katrien komen. Vrijdagnacht ben ik hen gaan afhalen op de luchthaven.

Zaterdag, na het ontbijt, zijn we het centrum ingelopen: eerst en vooral de markt met de handgemaakte spullen bezocht (sluit om 16.00) en daarna naar Kaupatori en de binnenmarkt daar. Met dat we nog even moesten wachten op de boot naar Suomenlinna, nog een snel een koffietje meegepikt (btw: De finnen zijn de grootste koffiedrinkers ter wereld).
Zo rond 14 uur de boot genomen naar Suomenlinna om het wereldberoemde fort te gaan bekijken. Alleen… het was freezing koud, vooral door de heel ijzige wind.
Na een uurtje op het eiland heb je het belangrijkste wel gezien en gehoord. Nog snel een koffie/chocomel/thee en hop terug de boot op.
De meiden zijn dan nog even gaan shoppen en wij hebben uiteraard getest of dat de McDo hier hetzelfde smaakt als bij ons. Daarna nog wat in ‘t stad rondgelopen en het was al avond. Voor het avondeten in de Santa Fé (die naar eigen zeggen uitgeroepen zijn tot beste restaurant van Helsinki, waarschijnlijk in de categorie Mexicaans restaurant met de naam Santa Fé) nog snel even hup de sauna in hier achter de hoek. De Santa Fé is eigenlijk één van de restaurants hier waar je bij prijs kan eten en waar het behoorlijk lekker is.

Zondag hebben we een nieuw skiegebied (Alhovuori) en een nieuwe, euh, skisensatie ontdekt. Met zen allen leren snowboarden, het zei ons wel wat.
Wanneer je een snowboard huurt, is het blijkbaar belangrijk te weten met welke voet je eerst naar beneden gaat. Gezien het feit dat we a. nog nooit op een snowboard hadden gestaan en b. we daar nog nooit over nagedacht hadden, hebben dan zomaar wat gezegd en we weten eigenlijk nog steeds niet of we juist gekozen hebben.
De jongens van de verhuurdienst vonden ons, denk ik, toch een beetje raar: voor alle zekerheid hebben ze ons dan ook maar een helm meegegeven: “your life insurance”.
Toen we buiten aan het klooien waren om die dingen aan te doen, kwam hij ons ook nog even fijntjes vertellen dat we ook “les” konden nemen. “Maybe not a bad idea?”. Wij hebben dus een lesje gevolgd in de basistechnieken van het boarden. Den Iisto was heel geduldig en heeft ons rustig alles getoond en uitgelegd. En eigenlijk valt het nogal goed mee: het is duidelijk makkelijker dan skiën (dat leer je niet even op een uurtje).
Zondagavond heel lekker gegeten bij Raffaello’s in Aleksanterinkatu.

Maandag met stramme spieren nog een tijdje door de stad geparadeerd en hop het vliegtuig op. Te rap voorbij.

Tim

De foto’s van zaterdag
De foto’s van zondag

En ijs hebben ze nodig voor het Internationale Ice Sculpture Festival. Dit weekend was Helsinki de gaststad voor dit festival. In een, op het eerste gezicht, nogal rare locatie: De Helsinki Zoo.

Op zich was het niet zo koud: -6, maar beeld je even in, de Zoo van Helsinki is gesitueerd op een eiland midden in de zee. De wind speelt er nogal in het nadeel. Koud! Ook de Helsinkinezen (heb nog steeds geen antwoord gekregen of dit correct is…) vonden het trouwens ook koud :-). Vooraleer je in den dierentuin bent, moet je te voet een brug over die het eiland met de parking en de zoo zelf verbindt. Brr.

In de zoo was nogal wat volk zijn winterslaapje aan het houden, geen beren te zien,… Ze hebben hier trouwens geen ijsberen, raar toch, qua klimaat nochtans ideaal? De tijgers en de zeeleeuwen, zoals altijd, waren wel op post.

De ijssculpturen zelf zijn echt chique om te zien. In een dag tijd maken ze van een stuk ijs van 2m bij 2m de prachtigste beelden. Ik vraag me trouwens af waar het team uit Kenia of dat van Mexico in godsnaam het maken van ijssculpturen hebben geleerd?

De foto’s

Met dat de eerste gasten hier zullen arriveren dit weekend, heb ik een zeer kort overzichtje gemaakt van wat websites met informatie over Finland/Helsinki. Kwestie van wat voorbereid aan te komen hier!

Dit overzichtje zal permanent aangevuld worden…
(more…)

Voila, het sneeuwt en het sneeuwt zoals het hoort, vollen bak!
De straten geraken niet helemaal sneeuwvrij meer, de hele dag en nacht rijden er bulldozers door de straten om de sneeuw weg te houden. Vandaag zijn er hier mannen geweest om de sneeuw van de daken te doen. Het is ongelooflijk, van zodra het sneeuwt, schiet er een hele machine in gang die ervoor moet zorgen om de sneeuw te bestrijden met alle middelen! Die middelen zijn niet min: om overstromingen te voorkomen, wordt de sneeuw die gedurende dag bij elkaar geduwd werd door de bulldozers, ’s nachts met camions afgevoerd.

Aha, sneeuw, dat betekent skiën! Los van het feit dat Helsinki een kust heeft en het dus niet al te vanzelfsprekend is dat je kan skiën in de buurt, vonden we het toch het moment om de eerste ski-ervaring van het jaar op te doen. Na grondig onderzoek van de verschillende gebieden online (www.ski.fi), heb ik gekozen op volgende basis: 1. het grootste en 2. de site moest ook in het Engels zijn (hoe kom je er anders achter waar het is en hoe groot het is?).
Tada de keuze: Talma. Talma is op zo’n 30 km van Helsinki, dus als het tegenvalt, hebben we tenminste toch niet al te ver gereden. 7 (!!!) pistes, allemaal open, dat kan niet misgaan.

Aangekomen in de buurt Talma (het sneeuwrijden gaat al zeer goed), zagen we in de verte al het heiligdom liggen: midden in een nogal platte omgeving, 1 verlichte boebel waar mensjes naar beneden gleden.

Wij onmiddellijk naar de skishop om, nogal overmoedig, materiaal te huren voor 3 uur. Na exact 15 minuten hadden we al door dat we het toch geen 3 uur zouden volhouden, alle pistes waren al verkend, elke lift was al genomen. Met de nodige tussenpauzes hebben we het toch een uur en een kwart volgehouden. We hebben dus goed gegleden. Ondanks het gebiedje, hebben we ons toch geamuseerd! DE FOTO’S

Een beter skigebied wacht ons het tweede weekend van februari. Waar?
Zoek de rode stip op de kaart, daar!

Tot de volgende,

Tim

Eindelijk is het zover… ik krijg m’n eerste Finse sneeuw te zien. Het is hier nu al 2 dagen aan het sneeuwen en het begint zo al op iets te trekken. Foto’s vanuit ons appartementje midden in de stad.

Vorig weekend was het een rustig weekendje. Zaterdag hebben we een bezoekje gebracht aan één van de overdekte markten van de stad tijdens één van de uitgestippelde wandelingen door de stad. Het is een beetje raar: een gebouw midden op een plein en daarin vind je de ene beenhouwer naast de andere, de ene vismarchant naast de andere, wel makkelijk natuurlijk… |brochure “Helsinki on foot”| > Foto’s

Zondag hadden we geluk: geen overvloedige regen en dus konden we op de Kaupatori de busboot nemen naar Suomenlinna. Zeer mooi eiland waar een oud fort op staat dat een nogal turbulente geschiedenis heeft doorgemaakt. Onze gids heeft ons dat allemaal van naaldje tot draadje uitgelegd terwijl onze uiteinden er bijna afvroren (het is niet zo comfortabel 1,5 uur in -6 te luisteren…). Daar zijn natuurlijk foto’s van (niet van de uiteinden!). |www.suomenlinna.fi |

Tim

Twee dagen in het land: ze hadden me gezegd dat het koud, droog en vol sneeuw zou zijn en het is… warm (4 graden), zeer nat, en geen millimeter sneeuw te zien.

De Finnen zelf zeggen dat dit uitzonderlijk is en dat ze hélemaal geen idee hebben of dit nog zal veranderen deze winter. Naar de voorspellingen…

Gisteren zijn we de noodzakelijke inkopen gaan doen. Echt grote supermarkten alla Delhaize of Carrefour zijn er niet, ze zijn allemaal wat kleiner, maar hoera! hoera! we hebben in de buurt een Lidl gevonden waar de basics goedkoop te krijgen zijn. www.lidl.fi
We hadden zo al de indruk dat we nogal bekijks hadden, later hoorden we dat Finnen niet de neiging hebben om, zoals wij dus hadden gedaan, het winkerkarretje vol te laden met steeds x-aantal eenheden van een product. Zij kopen meestal 1 stuk en als ze zouden kunnen misschien een half. Later komen ze dan nog eens terug om te herbevoorraden.

Vandaag
We waren het gisteren al van plan, maar de het winkelen was een beetje te lang uitgelopen.
Vandaag dus, na een hevig stormpje vanacht (gelukkig zonder slachtoffers hier in Finland), waren we vast van plan om een bezoekje te brengen aan Suomenlinna. Suomenlinna is een eilandje vlak voor de kust dat gediend heeft als militair fort in de 18e eeuw. We moeten er dus per boot naartoe. Toen we op de Kauppatori (marktplein) aankwamen waar de boot moest vertrekken, was er geen pier meer, dus ook geen plaats waar de boot kon aanmeren. Dat bezoekje zal dan wel voor volgende week ofzo zijn, to be continued. In plaats daarvan zijn we dan maar een andere nationale sport van de Helsinkinezen of is het Helsinkinaren (geen idee, stuur mij aub een mail met het correcte antwoord!): een frisse, koude wandeling aan de zee… Foto’s

Moi moi,

Tim

Na een reisje van zo’n 36 uur auto-boot-auto ben ik eindelijk toegekomen in Helsinki. Het hele traject is heel makkelijk verlopen. In Duitsland geen files en nog minder sneeuw, dus een uurtje of 3 te vroeg in Rostock aangekomen, maar zoals ons moeke altijd zegt, beter te vroeg dan te laat…

Inschepen in zo’n gigantisch schip is wel een beetje spannend: gaat de auto niet verschuiven, is de auto niet te groot???
Ik ga aan boord van de “Superfast VII”, een mastodont waar meer dan 600 passagiers en 900 auto’s opkunnen. Kijk hier maar eens naar de juiste cijfers.
Binnen zijn er 10 decks en is er voor ieder wat wils: buffet, à la carte restaurant, casino, disco, bar, noem maar op.
Voor een guided tour op het schip: klik hier.

Het viel me op dat er niet zoveel vakantiegangers tussen de zowiezo al weinig passagiers waren… zou Finland in de winter niet zo’n geliefd vakantie-oord zijn?
Ik had voor de nacht een cabin geboekt die ik deelde met een Fin (z’n naam was niet uit te spreken en nog minder te onthouden). Spijtig genoeg heb ik hem van de rest van de reis niet meer gezien: de man zijn eerste daad was een palet bier kopen en daarna verdwijnen in de bar tot ergens midden in de nacht. De ochtend erop was hij alweer verdwenen uit de kamer, hij had er nochtans geslapen.

Na het aanmeren en het ontschepen (let op mijn toch al perfect jargon ), werden we nog even gecontroleerd door de douane (zou de man me vragen hoeveel wijn ik bij heb?) Blijkbaar is er toch een restrictie: 5 liter wijn per persoon, ik heb een slordig 5-voud in mijn koffer…

> bootje , > zeeetje

Okay, eerste kennismaking met de Finse wegen en verkeer; wauw, bijna geen mensen op de weg en een maximale snelheid van 80 km/uur (ook op autostrades of wat ervoor moet doorgaan). Het is helemaal niet koud en er ligt geen sneeuw. Zo cruise ik bijna 2 uur lang richting Sophie en Helsinki.

Eerste indruk Helsinki? Rustig…

Ons appartementje is niet al te groot, living en slaapkaper in één ruimte en dan een bijna afgesloten keuken, aparte badkamer en een ingemaakte kast. Alles wat we nodig hebben is er. Dat slapen en living op 1 kamer is een beetje lastig, maar we krijgen eind januari van de Nationale Bank een ander appartement in hetzelfde gebouw dat een slaapkamer apart heeft.

Enkele foto’s van ons appartementje
Video’tje van ons appartementje (even geduld, het is nogal groot)

Zo slaapjestijd,

Tim